آرشیو اخبار
روز
ماه
سال
پايگاه اطلاع رساني دفتر مقام معظم رهبري logo-samandehi
  • | انصراف
به کانال تلگرام بانک و صنعت بپوندید بانک و صنعت را در اینستاگرام دنبال کنید
شماره: 213191 تاریخ : 1395/05/16-12:25:42
,25,
لزوم بازنگری حقوق دولتی در قانون معادن

لزوم بازنگری حقوق دولتی در قانون معادن

وجود مشکلات عمده در قانون معادن ایران، به‌ویژه در بخش‌های حقوق دولتی و مالکیت، ضرورت تغییر و اصلاح آن را توجیه می‌کند.

به گزارش پایگاه تحلیلی خبری بانک و صنعت، با نگاهی گذرا به پیشینه تدوین قانون معادن ایران و کشورهای دارای ذخایر معدنی و دقت در تنظیم مواردی از جمله حقوق دولتی، به مشکلات موجود در قانون معادن فعلی بیش از پیش پی خواهیم برد. با انقلاب مشروطیت و ایجاد فضایی برای آزادی اندیشه‌ها، حزب دموکرات که در سال1287 رسمیت یافته بود در بخش هفتم مرامنامه خود به عنوان اصول اقتصادی، درخواست‌های خود را مبنی بر ملی کردن معادن و برخی روابط کارگری بیان کرد به عنوان مثال براساس ماده هفتم، رودخانه‌ها و جنگل‌ها و چراگاه‌های عمومی و معادن متعلق به دولت بود، در ماده هشتم، کار و مزدوری برای بچه‌هایی که به سن 14 سال نرسیده‌اند، ممنوع بود.  در ماده نهم نیز، مدت کار درشبانه روز منتهی به 10ساعت بود و در ماده دهم، استراحت عمومی در یک روز درهفته اجباری بود. در سال 1296 نخستین قانون معادن، مشتمل بر 24ماده به تصویب هیات وزیران رسید که مباحث مربوط به مالکیت محدوده معدنی، نحوه تحصیل امتیاز، مالیات، بهره‌مالکانه و حقوق دولتی را شامل می‌شد. 

 نکته قابل توجه در این قانون بیان دقیق میزان مالیات ثابت در ماده 8 «از بابت هر ذرع یک تومان» و پرداخت حقوق دولتی از سوی صاحب امتیاز «معادل یک برابر و نیم عوایدی که از زمین حاصل می‌شود» است. پس از آن در سال 1317 قانون معادن با 17 ماده به تصویب شورای ملی رسید. در ماده یک این قانون مواد معدنی به دو دسته طبقه‌بندی شدند و در ماده 4 این قانون، بهره‌برداری از معادن نیز منوط به پرداخت حقوق دولتی و رعایت آیین‌نامه‌های معادن بود. میزان حقوق دولتی در قانون یادشده نیز به صراحت در مواد 9 و 11 آورده شده و با توجه به نوع و طبقه ماده معدنی، میزان حقوق دولتی متفاوت بوده است. در سال 1336 قانون معادن ایران برگرفته از قانون معادن بلژیک، مشتمل بر28 ماده به تصویب هیات دولت رسید. در این قانون طبقه‌بندی مواد معدنی در ماده یک گسترش یافت و نحوه واگذاری اکتشاف و بهره‌برداری معادن به‌طور دقیق‌تری تنظیم شد.  روند تعیین میزان حقوق دولتی و بهره‌مالکانه نیز در این قانون ادامه پیدا کرد که ازجمله مزیت‌های آن به شمار می‌آمد. شورای عالی معادن و ساختار آن برای نخستین بار در ماده 18این قانون پیش‌بینی شد که اعضای آن شامل وزیر صنایع و معادن یا قائم مقام او، مدیرکل فنی معادن وزارت صنایع و معادن، یکنفر از مستشاران یا روسای شعب دیوانعالی کشور با معرفی وزرات دادگستری و یک نفر از استادان دانشگاه که مهندس معدن باشد با معرفی دانشگاه برای مدت 2 سال، بودند. قانون معادن فعلی در سال 1377، شامل 36 ماده به تصویب رسید که تغییرات اساسی در آن ایجاد شد و در بسیاری از موارد از جمله حقوق‌دولتی، بهره‌مالکانه، مالکیت محدوده و ذخایر معادن و مدت زمان معتبر تا اخذ گواهی کشف دارای ابهام است و این در صورتی است که در قوانین قبلی چنین مشکلاتی کمتر وجود داشت. به عنوان مثال در ماده14 قانون معادن فعلی تنها به بیان واژه «درصد» بسنده شده بدون آنکه میزان و مقدار آن مشخص باشد. علاوه بر این مشکلات، شایسته است، هر قانونی نسبت به قانون قبلی دارای نوآوری و پارامترهای متناسب با نیاز دنیای امروزی و پیشرفت صنعت باشد، در این‌باره اضافه کردن موادی درباره بازسازی و احیای معادن مناسب به نظر می‌رسد. با توجه به آنچه گفته شد و مقایسه قوانینی که پیش از سال 1377تدوین یافته و تعیین حقوق دولتی در قانون معادن کشورهایی معدنی مانند امریکا (حقوق دولتی برای مس، طلا و سنگ‌آهن صفر درصد و برای زغال‌سنگ 8 تا 12/5 درصد درآمد ناخالص) استرالیا، (میزان حقوق دولتی برای سنگ‌آهن4/5 تا 7 درصد حجم مواد استخراجی) و آرژانتین (3% ارزش سر معدن برای مس، طلا، سنگ‌آهن و زغال‌سنگ) لزوم تغییر در قانون معادن فعلی احساس می‌شود.


کمیسیون صنایع و معادن اتاق بازرگانی ایران 
درصدد انجام اقداماتی برای تغییر و اصلاح قانون معادن فعلی با کمک دست‌اندرکاران و خبرگان این حوزه است که به البته نتایج این اقدامات برای اصلاح قانون معادن به مجلس شورای اسلامی و دولت ارائه خواهد شد.

منبع: گسترش صمت



ارسال به دوستان با استفاده از:

نظر کاربران

Memory usage: 166