طلاق اقتصادی که می رود تا با وجود غلط بودن در فرهنگ فارسی به سرعت جا باز کند به طلاقی گفته می شود که براساس ازدواجی نادرست و فاقد شانیت انسانی بنا گذاشته شده و عده ای هر چند اندک از دختران یا زنان مطلقه و بی شوهر پایه های زندگی مشترک شان را بر پول و طلا بنا می گذارند.
در این نوع طلاق ها که طرفین ازدواج، فاقد هرنوع جهان بینی دینی و خداشناسی هستند، مادیات را بهانه قرار می دهند و اطمینان دارند که پول و اقتصاد چاره حل مشکلات آنهاست. این مزدوجین همه هستی خود و طرف مقابل را در پول و ارز و طلا و امکانات منزل و ویلا یا آپارتمان های مجلل خلاصه می بینند و چون این ابزار در عمل نمی تواند آنها را ارضاء کند، زندگی شان به جدایی کشیده می شود.
تعدادی اندک تر از این افراد جنس مخالف " نام دیگری مناسب این افراد با چنین تفکری وجود ندارد" ، به خصوص درجناح بانوان ازدواج های کوتاه مدت را تدارک دیده و زمینه سازی می کنند، برای آنکه خیلی زود از شوهرطلاق گرفته و مهریه خود را کامل دریافت کنند. اینکه این نوع تعهدات زن و شوهری مورد قبول قانون باشد یا خیر ، موضوع دیگری است و درمرحله اول این افراد بی اندیشه و البته فاقد شخصیت اجتماعی و بیگانه با هرگونه نگاه دینی و مذهبی دست به خرید و فروش در ازدواج می زنند در حالی که انسان نباید قابل خرید و فروش باشد. برخی از آنها هم مسئولان به خصوص برخی مدیران ثروتمند جامعه را بهانه قرار می دهند و اظهار می کنند، وقتی آقایان و خانم های مسئول خودشان موازین را رعایت نمی کنند و ثروت های افسانه های اندوخته اند و برخی شان حتی با جسارت یا شجاعت میزان ثروت شان را اعلام می دارند، از یک جوان بی چیز چه انتظاری است !. این افراد با استدلالهای غلط تر از ازدواج نا مربوط و بی اساس تلاش می کنند تا کار غلط شان را به گونه ای توجیه کنند. در این راستا شایسته است که مسئولان مراقب رفتارهای خود باشند، عاقلان جامعه راهنمایی مناسب را با برنامه ریزی های مدون عرضه کرده و افراد مسئول با ایجاد زمینه های مناسب تر و توضیح لازم اجازه ترویج چنین اقدام های خطرناک و فروریزنده بنیان خانواده را درجامعه اسلامی مان ندهند. انشاأ الله
مدیر مسئول – 24 ابان
