کسب و کارهایی که با اینترنت پرو دیده نشد

همزمان با تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران بود که اینترنت بین الملل با هدف امنیت داده های مردم و حفاظت از زیرساخت ها در برابر حملات سایبری، محدود شد.

در چنین شرایطی با توجه به نیاز جدی برخی کسب وکارها به اینترنت بین الملل، با مصوبه شورای عالی امنیت ملی، دسترسی به اینترنت اضطراری برای برخی گروه ها برقرار شده اما در زمان اجرا، دو تخلف اپراتورها باعث شد این مصوبه از مسیر خود منحرف شده و به ضد خودش تبدیل شود.

تخلف اول: افزایش قیمت اینترنت به میزان هر گیگ، 40 هزارتومان

تخلف دوم: ارائه اینترنت اضطراری به افراد در دسته های غیر ضروری

گفتنی است حالا با دستور رئیس قوه قضاییه، دادستانی و سازمان بازرسی کل کشور مأمور رسیدگی به این پرونده شده اند؛ و در این زمینه ، مدیرعامل یکی از اپراتورها برای ارائه توضیحات به سازمان بازرسی احضار شده و درباره روند اجرای این طرح و انطباق آن با چارچوب های قانونی توضیحاتی ارائه کرده است ؟ نتیجه چه شد ؟ چرا تلفن گویا اپراتورها وقتی که وصل می شود سریع از اینترنت پرو می گوید ، اگر تخلف است پس چرا تلفن گویا اپراتورها از دسترسی کسب و کارها به اینترنت پرو می گوید ؟ اینترنت پرو برای کسب و کار رو کار آمد توسط اپراتورهای کشور با قیمت گزاف ولی وقتی عموم مردم به اینترنت دسترسی ندارند این کسب کارهای که اینترنت پرو دارند جنس خود را به کدام مردم بفروشند ؟ گفتنی است: اینترنت و وقتی با قیمت پرو به مردم به فروش برسد امنیت مردم تظمین می شود ؟

شایان ذکر است : ابهامات افکار عمومی روزبه روز در حال افزایش است، چه کسی پاسخگو است ؟در آن سوی دنیا وقتی دولت به کسب وکار آسیب می زند، یک نهاد مستقل قانونی، یقه دولت را می گیرد و او را مجبور به جبران خسارت می کند. در اینجا اما از تسهیلات به عنوان راهکار حمایتی یاد می شود در حالی که اینترنت را دولت قطع کرده است.

جالب است که این تسهیلات، کارمزد هم دارند. گفته می شود که اینترنت به وضعیت امنیتی وابسته است و وقتی شرایط آرام شود دوباره برقرار خواهد شد.

اما یک سؤال جدی وجود دارد: اگر یک بحران یا جنگ ماه ها یا حتی سال ها طول بکشد، مردم باید تا چه زمانی از ارتباط با جهان محروم بمانند؟ در دنیای امروز اینترنت فقط یک ابزار سرگرمی نیست؛ بخشی از اقتصاد، آموزش، کار و ارتباطات انسانی است. میلیون ها نفر برای کسب وکار، یادگیری و ارتباط با خانواده به آن وابسته اند.

تجربه بسیاری از کشورها نشان می دهد که حتی در شرایط دشوار و جنگ، اینترنت جهانی قطع نمی شود؛ زیرا قطع ارتباط نه تنها مشکل امنیتی را حل نمی کند، بلکه فشار اقتصادی و اجتماعی بر مردم را افزایش می دهد و فاصله میان جامعه و جریان طبیعی زندگی را بیشتر می کند.مردمی که سختی ها را تحمل می کنند بیش از هر چیز به امید، ارتباط و امکان ادامه زندگی نیاز دارند. دسترسی پایدار به اینترنت جهانی امروز بخشی از همین نیاز اساسی است؛ نیازی که می تواند به حفظ ارتباط مردم با جهان، با کارشان و با آینده کمک کند.